خیلی دلم واسه روزهایی که خودم مدرسه میرفتم تنگ شده...

دلم لک زده واسه یه "هزارآفرین" معلم کلاس پنجمم، پایین صفحهی دفتر ۱۰۰ برگ کاهیام...

دلم واسهی امین و اکرم و ژاله و لاله تنگ شده.
دلم واسهی مرد و اسبش، پری و توپش، جواد و جوجهش، اصغر و باغش، کبری و تصمیمش، هما و دندونش، کاکلی و هوشش و حسنک و گاوش خیلی تنگ شده...

اشکم در اوومد... اومدم که بنویسم... ولی نشد...

دیروز میگفتم:

مشقهایم را خط بزن … مرا مزن
روی تخته خط بکش … گوشم را مکش
مهر را در دلم جاری بکن … جریمه مکن
هر چه تکلیف میخواهی بگیر … امتحان سخت مگیر

اما کنون ...

مرا بزن … گوشم را بکش .. جریمه بکن .. امتحان سخت بگیر
اما
اما مرا یک لحظه به دوران خوب مدرسه باز گردان.