بابت تاخیرات اخیر شرمنده!
چه کنیم...
تابستان است و تمبلی (تنبلی)، چیره گشته بر اوضاع و احوال معلم زبان... تا جاییکه مجالی جهت نوشتن پستی جدید نیز نیافتیم. باری خاطر مبارکتان را بیش از این حزین نمیفرماییم و چندخطی مینویسیم تا شما نیز فکی بجنبانید و از این رخوت و سستی به در آیید.

آغا! از فرط تنبلی ما دو-سه هفتهای محاسن خود را به حال خویش فرو گذاردیم و به آنی هم صورت خود را به تیغ تیز نسپردیم و نتیجهی آن این شد که شد:

دیروز "گس کوچولو" با دستای کوچیکش و با همهی قدرتش بازومو گرفته و داره تکونم میده و میگه: "....! ....! بیا خودتو تو آیینه نیگا کن! امام شدی!! امام"!!! مگه نه...؟؟!!!
ما سخت مات و مبهوت، آیینه را در دست گرفته و روی نکرهی خویش را در آیینه مشاهده نموده و از خلقت خویش بیش از پیش شرمسار گشته و با اخم و تَخم فراوان، پتوی 10 تنی را از پیکر خویش بر گرفته و جهت زدودن عرقیات، چرکیجات و نیز کاستن تعداد انبوه موهای ریش، عازم ولایت "پاکستان" شدیم و ... .

و اما بعد...

بعد از زدودن آن همه حجم فراوان از موهای صورت و سبکتر شدن کله، فکرمان بهصورت خودکار به کار افتاد و ...

ما اینک
اینک تصمیمی بس محکمتر از تصمیم کبری گرفتهایم و بنا داریم که زین پس اندکی از خواب خود بکاهیم و نیـــز درخواست مهندس را اجابت نموده و در آموزشگاه به تدریس کودکان ۳ تا ۳۰۰ سال مشغول شویم.

حروف اضافه:
1ـ این جریان "امام" اولین بار تو مراسم عقد خواهرزادهم اتفاق افتاد...... ساعت 10:30 شب بود و همه منتظر حاج آقا بودن تا بیاد و خطبهی عقدو بخوونه. بالاخره حاجی اوومد... همه به احترام حاج آغا ساکت شده بودن که یهو این "گس کوچولو" با صدای بلند داد زد: "امـــام اومد... امام اومد..." و جمعیتو منفجر کرد و حاجآقا رو خجل.........

2- کلاً این "گسی" ادبیات خاص خودشو داره... فعلهای فارسی رو هم به سبک خودش صرف میکنه: بهش میگم: وایستا! میگه: باشه میوایستم!

3- آمارتونو دارم! میاین... میرین ولی دریغ از "یه نظر خشک تو این سال خشک"... بابا یه چند ضربهای تو سر این صفحه کلیدتون بزنین و گرد و غبارشو بگیرین!

4- و اما... سوختن هارد کامپیوترم تلخترین و بدترین نوع سوختنی بود که تا حالا تجربه کرده بودم..

5- خانومی که توی کامنت نامهربانگونهی خود گفته بودی: "معلومه خیلی شوت و بیخیالی"! ... جناب عالیـه:ما حفظ ظواهر میکنیم ورنه "خندهی تلخ ما از گریه نیز غمانگیزتر است!

6-